Het eiland Corfu
De hoofdstad Corfu is een internationale stad met allure. Een mengelmoes van Venetiaanse, Franse, Engelse en Griekse bouwstijlen draagt bij tot de charme van de stad. In het grote, levendige centrum wemelt het van de smalle straatjes, trappen en pleintjes met behalve souvenirwinkels ook een scala aan juwelierszaken en leer- en bontzaken. Ten zuiden van de hoofdstad liggen de toeristenplaatsen Perama, Benitses, Moraitika en Messonghi. Benitses en Moraitika hebben beide een oude dorpskern met een kerkje en kleine Griekse huizen. Kassiopi is een compact gebouwd vissersdorp. Rondom de haven is een plein met terrassen dat in een levendig centrum overgaat. Aan de noordkust liggen de langgerekte dorpen Acharavi, Roda en Sidari aan lange zandstranden. Men kan Corfu in drie delen onderschelden:
Het bergachtige noorden, met het kalksteengebergte de "Pantokrator", 906 m. hoog. Het lager gelegen zuiden met daartussen de golvende landschappen die vooral voor landbouw en ook voor veeteelt in gebruik zijn. Het gebergte de "Aghia Deka" in het centrum van het eiland, 576 m. hoog.
Het landschap
Corfu is een wonderschoon eiland. Het biedt een hartveroverende combinatie van een groen eiland en een blauwe zee, met vee! dromerige baaien met kristalhelder water en rustige stranden; beboste heuvels die uitlopen tot vlak aan zee en veel ongerepte dorpjes en eeuwenoude kloosters. Het heeft de prachtigste veldbloemen in veel soorten en kleuren, die in april en mei vooral de weiden, wegbermen en heuvelhellingen sieren. Veel voorkomende struiken zijn: gele brem, blauwe bes, hulst, mirte en boventoon. Men zegt dat er op Corfu circa 4 a 6 miljoen olijfbomen staan, velen meer dan 500 jaar oud. Deze geven neg steeds uitstekende olijfolie, leder jaar geven de bomen een oogst, maar om de twee jaar is het overvloedig. Van november tot juni leveren de bomen zwarte vruchten, hoe later in het seizoen, hoe beter de kwaliteit. Verder groeien er onder meer platanen, pijnbomen, acacila's, appel-, peren- en kersenbomen, amandelbomen, citroen- en sinaasappelbomen, laurier- en vijgenbomen en mimosa, naast vele wilde blcemensoorten in bonte kleurenpracht. Palmen ziet men er niet veel, wel wijnstokken en cactussen. De reden voor de opmerkelijke plantengroei op Corfu, is de regen.
Rivieren zijn op Corfu niet van grote betekenis. Vruchtbare valleien zijn onder meer die van Ropa in het centrum en Lefkimi in het zuiden. Corfu is een bijzonder Grieks eiland, smaragdgroen gelegen in een turquoise zee. De ligging voor de kust van Albanië (5, 6 en 10 km) is op zich al wat uitzonderlijk en in het verleden hebben er nogal wat andere landslieden vertoefd. De vorm van het eiland lijkt op een zeis, in het Grieks "drépanon", wat een van de vroegere namen voor Corfu was. Hemelsbreed is het eiland ongeveer 65 km lang, terwijl de breedte varieert van 4 tot 30 km.
Dit allergroenste eiland van de 1.425 Griekse eilanden is zonder twijfel ook het fraaiste. Wat de meeste bezoekers zich het beste van Corfu herinneren, is het heldere blauwgroene water van de Ionische Zee, de eindeloze bossen en zilvergroene olijfbomen. Het water van de zee met zijn inhammen biedt een schitterend overzicht van alle mogelijke kleuren blauw en het is gewoonlijk zo helder datje de vissen kunt zien. Wat stranden betreft vindt iedereen op Corfu wel iets naar zijn gading, er zijn zand- en kiezelstranden, langzaam glooiende of meteen tot zwemdiepte aflopende stranden en dan zijn er nog rotsen om vanaf te duiken.
Om te surfen heeft u de branding van de westkust nodig. Op dit idyllische eiland leven ongeveer 113.000 mensen. De Corfioot is vriendelijk, nieuwsgierig, gastvrij en zeer behulpzaam. Men moet echter geen haast van hem verwachten en niet verbaasd zijn wanneer er eens wat ongeorganiseerd verloopt. Het klimaat vraagt een rustig arbeidstempo, heel ijverig en arbeidzaam zijn de eilandbewoners niet. Men moet dan ook niet kwaad worden, want de Corfioot is trots en zeer snel beledigd. Hij zal alles doen om een fout te herstellen, maar weigert medewerking wanneer men onvriendelijk tegen hem is. Wie af en toe eens per auto of excursiebus het eiland gaat verkennen zal zeker genieten. Want dan pas zal de bezoeker echt iets van het eiland zien en ook de bevolking ontmoeten in haar alledaags bestaan.
Geschiedenis van Corfu
Corfu, het noordelijkste van de Zeven Ionische eilanden. Al heel veel jaren is het eiland een van de toeristische trekpleisters van Griekenland en het heeft nog steeds niets aan charme ingeboet. De geschiedenis van Corfu is een lange aaneenschakeling van invallen en bezettingen -steeds uit het westen - die of verwoesting of economische en culturele ontwikkeling brachten. Het eiland is 411 jaar onder Venetiaanse bezetting geweest. Dit alles heeft op het eiland een vreemde mengeling van Romeinse stadswallen, Byzantijnse kerken, Venetiaanse vestingen, renaissance huizen, Franse pleinen en arcaden, Engelse paleizen enz. achtergelaten.
In de Griekse antieke wereld spelen de Ionische eilanden een belangrijke rol, maar archeologische bezienswaardigheden zijn er weinig. De stad Kerkyra (Corfu-stad) werd in de 8ste eeuw voor Chr. gesticht door de Corinthiërs die er een bloeiende handelspost van maakten. In 229 voor Chr. kwam Corfu onder Romeinse heerschappij en bleef dit gedurende vijf eeuwen. Van 337 tot 1204 maakte Corfu deel uit van het Byzantijnse Rijk. Om het eiland te beschermen tegen zeeroversbenden nodigden Corfiotische edelen Venetië uit Corfu te bezetten, hetgeen in 1386 gebeurde. Corfu beleefde een culturele bloei, vooral wat de schilderkunst betrof en de welvaart groeide dankzij de Venetiaanse handelaars en handwerklieden. In 1797 veroverde Napoleon de Republiek Venetië en kwam Corfu bij Frankrijk, tot 1814, waarna de Engelsen de heerschappij overnamen. De Engelsen lieten een aantal statige gebouwen en monumenten op Corfu achter. De intellectuele en artistieke opleving begon tijdens de Franse bezetting, zette zich voort onder het Engelse protectoraat, met een bloei van de literatuur, de schilder- en beeldhouwkunst, de muziek en het theaterleven. In 1864 schonk Engeland koning George I de Ionische eiianden, die hierdoor aan Griekenland werden toegevoegd.
Het oude fort
Het oude fort dateert uit de tijd van het Oost-Romeinse Rijk, maar werd vervolmaakt door de Venetianen, vele eeuwen later. Strategisch ideaal gelegen groeven de Venetianen ook de gracht die het fort nu van de Esplanade scheidt. U kunt helaas niet overal wandelen, er staan waarschuwingsborden op plaatsen waar er gevaar is voor instorting. Dagelijks geopend van 08.30 -15.00 uur, daarna alleen toegang tot het restaurant.
De Esplanade (Spianade)
Het Sociale centrum van Corfu, het grootste en mooiste pleinn van Griekenland met veel groen en talloze gezellige terrasjes, waar de plaatselijke bevolking tot ver na middernacht buiten zit. Er wordt regelmatig cricket gespeeld, herinnerd aan de Engelse tijd.
Het paleis van St. Michaei en St. George
Dit palels gelegen aan de Esplanade, stamt uit 1823 en is in neoklassieke stijl gebouwd door de Britten. U kunt het helaas alleen van de buitenkant bewonderen daar het gesloten is wegens renovatie.
Het nieuwe fort
Dit fort werd gebouwd in de 16e eeuw door de Venetianen cm het eiland te beschermen tegen aanvallen van de Turken. Momenteel is het nog steeds een militaire basis van de Marine. Dagelijks geopend van 10.00 -16.00 uur, juni - september van 09.00 - 21.00 uur.
Het Archeologisch museum
Gelegen aan de Vrailia street, bij Garitsa Bay aan de boulevard van Corfu-stad. Een goed voorbeeld van een modern, licht museum met een prachtige verzameling kunstvoorwerpen, opgegraven in Corfu, variërend in ouderdom van het stenen tijdperk tot de Romeinse tijd. Het pronkstuk is een fronton van de Artemis-tempel. Geopend van dinsdag t/m zaterdag 08.00 -14.30 uur, maandag gesloten.
Campiello
Deze oude Venetiaanse wijk is gelegen tussen de Oude Haven en de Esplanade. Een wandeling door de talloze kleine steegjes langs de oude huizen die soms 7 verdiepingen hoog zijn en 4 eeuwen oud, is vooral voor de fotograferen zeer de moeite waard.
